www.gedichten-forum.nl

Je bent niet ingelogd.

Menu

Forum

Zoeken op titel

[Vorige] [Volgende]

In het magisch realisme

emoties

Waar mystiek
met torens openlijk
naar de hemel wijst

zoekt magie
het donker op en eist in
onverklaarbaarheid haar macht

wierrook kaarsen en gebeden
brengen geesten uit het heden
in contact met het verleden

aarde weet zijn wetten wel
maar in het magisch realisme
kent één speler slechts het spel

lichaam en geest zijn
onderscheiden altijd één geweest
alleen de ziel ontsnapt het aardse feest

Ingezonden door: wil melker

	Statistieken van dit gedicht
	Het gedicht is 45 keer bekeken, waarvan één bezoeker het gedicht heeft beoordeeld met een 8

	Commentaar van Sander Vanduffel (31-07-2010)
	Helder witte hemel, met nietige zonnestralen. Begeef hij zich boven ons, en vertelt zijn verhalen. Hij heeft de pijn gezien, vanboven zie je alles. Hij is geen levend wezen misschien. Maar hij was erbij, hij zag het gebeuren en huilde mee. Vloed zette zich op, in de vorm van een tranenzee.

	Zoeken naar gedichten op geselecteerde gedichtensites
	Gedichten zoeken